ΕΝΔΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ

Σου ειπα, τρεις μερες πριν, " τι να σου παρω ψυχή μου να παρεις μαζί σου στο Λονδίνο  ... φέρε χαρτί και μολύβι, εσύ θα λες κι εγώ θα γραφω , συμφωνοι?"

Συμφωνοι ειπες...κι εφερες χαρτι να γράψουμε....2 παραμύθια, 3 dvd με τον Μπεν-Μπεν , χαρτι χρωματιστο να κόβεις σχεδια και κολλα , για να τα κολλάς στο μπλοκ ζωγραφικης ...πλαστελίνες και μαρκαδόρους , μολύβια και ξύστρα και γόμα και ενα ψαλιδακι που κοβει με σχεδια....κι ενα σωρο αλλα...ενα κατεβατό με θελω.....κι εγώ προσκύναγα......κι εγραφα με μεγαλα γραμματα  σοβαρή σοβαρή .....κι επάνω πανω έγραψα ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΑΖΙΟΥ ΑΓΟΡΙΟΥ ΜΟΥ

κι ύστερα εσυ υπέγραψες, με εκείνα τα γραμματακια σου που εχεις υπογραψει και το δεντρο που μου ζωγραφισες και το εχω απεναντι μου στο γραφειο , να το βλεπω ολιμερις και ν αντεχω.....ν ανασαινω το υξυγόνο του και να ζω ....

Μετά πηρες το χαρτι, μια γόμα και εσβησες το 2 στα παραμύθια , το εκανες ενα καλογραμμένο και μεγάλο 6 και το 3 στα dvd το εκανες  ενα 10άρι τοοοοοοσο μεγάλο....με κοίταξες με αγωνια μπας και ειχα αντίρρηση για τις αλλαγές σου , αλλα ειδες τα παραδομένα μου μάτια  και χαμογέλασες με εκείνο το πονηρούτσικο ολο σκανταλιά χαμογελάκι σου που λατρεύω , διπλωσες χωρις σχολια το χαρτι και το εβαλες στην τσάντα μου, μπας και το ξεχάσω και δεν το πάρω μαζί μου ....

Με υποδέχτηκες ολο χαρά σαν ηρθα να σου καταθέσω στα ποδια σου την παραγγελιά σου, μαζι με την λατρεία μου , κι ειπες ενα φιλι για κάθε ενα πράγματακι που θα βγάζεις απο τις τσάντες , σύμφωνοι?

Συμφωνοι ειπα κι εγώ, κι αρχισαμε εκείνο το γλυκό το πάρε δώσε, μαρκαδόρος και φιλι, παραμύθι και φιλι, .......τα πιο πολυτιμοπληρωμενα  δωράκια  που σούκανα ποτε....κι εσύ μέτραγες..... δεκαοκτώ....εικοσιδύο.....τριάντααααααα!!!!!

Κι υστερα.....υστερα ψυχή μου....μ αγκάλιασες μ εκείνα τα λιανά γαλανά σου χεράκια, εκρυψες το προσωπακι σου στον ώμο μου και μου ψυθίρισες σιγανα , ισα που σ ακουσα....." ευχαριστωωωωωω......αλλα δεν θέλω να παω στο Λονδίνο....." κι η καρδιά μου βούλιαξε ....πετρα εγινε και τη ρουφηξε η ιδια της η μαυριλα......

Και στο αεροδρομιο τυλίχτηκες γυρω μου σαν τρυφερος κισσος στο σακατεμένο κορμό μου, ψαχνοντας τη σιγουριά μέσα στην ανασφάλειά σου και μου ειπες  " δεν θελω να παω γιαγιά ....δεν μου αρέσουν αυτά που μου κανουν εκεί "  ελπίζοντας να σε κρατήσω σ εκείνη την αγκαλιά  και να σε προστατέψω ....και γω σου ελεγα , σου ελεγα, σου ελεγα....με χαμηλη τρυφερη φωνη .....και καποια στιγμη  ενοιωσα το χερι σου να με χτυπαει στην πλάτη  , σαν για να μου δώσει δυναμη.....εμενα....

πριν λίγο ακουσα το κλάμα  σου , σιγανό, παραπονιάρικο, καρτερικό , καθως  σε παιρνανε για το χειρουργειο ......κι ηθελα να ειμαι εκεί και δεν ειμαι....ηθελα να σου κρατάω το χέρι να μη φοβάσαι, ηθελα  να σου πω ποσο σ αγαπαω , να πουμε το" μυστικο'" μας  " σε λατρευω ψυχή μου " ...κι ¨εγώ σε λατρευω γιαγια .....μεχρι το Θεούλη" ......

Το Θεούλη που ταπεινα , με την καρδια κοματια, παρακαλαω για το θαυμα....να γυρισεις ενα ροδαλό αγόρι γαλανό μου αγόρι .....ειμαι εκεί, ειμαι διπλα σου, σ αγαπαω ψυχή μου ....σε περιμένω  και προσευχομαι  με την καρδια , με την ψυχή, με το είναι μου ολοκληρο....για σένα τον αθώο, τον μόνο αθώο.....

Από mpelas_2003 στις Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2009 @ Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2009 5:10 μμ
Permalink
Tags: Αταξινόμητα